Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Το τραγούδι της μάνας


"Τρία σύγνεφα ταξίδευαν
-τραγούδα το σιγά-
τρία σύγνεφα ταξίδευαν
κατὰ το Καρπενήσι...

Το ῾να ψηλὰ κρεμάμενο
-φλογέρες θα το πούνε-
τό ῾να ψηλὰ κρεμάμενο
λαμπάδιαζε στη δύση.
Τ᾿ άλλο βοριὰς το μάχουνταν
-τραγούδα το σιγά-
τ' άλλο βοριὰς το μάχουνταν
και σαν αχνὸς εχάθη.
Το τρίτο το πυκνότερο
-φλογέρες θα το πούνε-
το τρίτο το πυκνότερο
τ᾿ αργοταξιδεμένο
Απάνου απὸ την κούνια μου
-τραγούδα το σιγά-
απάνω απὸ την κούνια μου
αρμένισε κι εστάθη..
Βαριὰ φουρτουνιασμένο..."
(Ζαχαρίας Παπαντωνίου)

Με το φακό του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"

20 σχόλια:

doctor είπε...

ΤΙ ΝΑ ΠΩ!
ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑ ΜΙΑ ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ!!!

Dennis Kontarinis είπε...

Ένα υπέροχο τραγούδι της κάθε μάνας.
Νάσαι καλά

Dimos είπε...

Το ποίημα ύμνος και η εικόνα "Ποίημα". Νάσαι καλά!!

λεύτερος είπε...

Με συγκίνησες φιλε ιχνηλάτη..

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Πως ταίριαξε αυτή η "μαγική εικόνα" με τους στίχους!!!
Εύγε!!!

oikodomos είπε...

Άϊντε ωρέ... να "φυσήξουμε" με δύναμη, να φύγουν όλα τα "σύννεφα" από τον ουρανό μας!

Για σου ρε Ιχνηλάτη, σταυραετέ των Ευρυτανικών βουνοκορφών!

dimitris είπε...

Ευρυτανα ιχνηλατη καλησπερα και απο κοντα το,

Ὁ γεροβοσκός

Πόσα χρόνια πέρασα
κι ἄσπρισα κι ἐγέρασα
πάνω στὰ ψηλώματα
βόσκοντας τὰ πρόβατα!

Τὶς κορφὲς ἐπάτησα
καὶ νυχτοπερπάτησα
καὶ σὲ δέντρα γερικὰ
εἶδα κι εἶδ᾿ ἀγερικά!

Σὲ ψηλὲς ἀνηφοριὲς
σὰ κοτσύφι χύθηκα
κι ἔπεσα σὲ ρεματιὲς
καὶ ἀποκοιμήθηκα!

Πάνω στὴ καπότα μου,
φορεσιὰ καὶ στρῶμα μου,
εἶδα ῾νείρατα γυρτὸς
ξυπνητὸς καὶ κοιμιστός!

Σ᾿ ἀητοράχη ἐσκάλωσα
μὲ τὸ λύκο μάλωσα
κι ἄναψα τρανὲς φωτιές,
σὲ τετράψηλες κορφές!

Εἶδα τ᾿ ἄστρι στὸ βουνό,
ποὺ τὸ λεν᾿ Αὐγερινὸ
καὶ στὴ καθαρὴ βραδιὰ
χόρτασα τὴ ξαστεριά!

Μύρμηγκα δὲ ζήμιωσα
κι ἄνθρωπο δὲ θύμωσα.
Πῆρα τὰ μικρὰ τ᾿ ἀρνιά,
σὰ παιδιὰ στὴν ἀγκαλιά!

Μιὰ ζωὴν ἐπέρασα
κι εἶπ᾿ ὁ Θεὸς κι ἐγέρασα
καὶ τὸ χιόνι τὸ πολύ,
μοῦ ῾πεσε στὴ κεφαλή!

Ἄειντε προβατάκια μου,
περπατᾶτ᾿ ἀρνάκια μου,
πάμετε σιγὰ-σιγὰ
καὶ μᾶς ῾πῆρεν ἡ βραδιά.

Εικονες που εμεις στις πολεις, μονο σε καρτ-ποσταλ και ντοκυμαντερ, αντε ν'ανεβαινεις σε κορυφες οταν δεν πανε οι ροδες του αυτοκινητου.

Μας χαλασαν μεσα στην πολη...

Αγρίνιο...γλυκές μνήμες είπε...

Τι καταπληκτικό ποίημα είναι αυτό;;;
Εν τω μεταξύ πριν φτάσω στο τέλος και διαβάσω ότι είναι του Παπαντωνίου...ήμουνα σίγουρη ότι είναι παραδοσιακό τραγούδι.
Δεν το ήξερα...
Κ Α T A Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο !!!

άγριο κυκλάμινο είπε...

"Απάνου απὸ την κούνια μου
-τραγούδα το σιγά-
απάνω απὸ την κούνια μου
αρμένισε κι εστάθη..
Βαριὰ φουρτουνιασμένο..."



Πόσες σαρμανίτσες (κούνιες) άπλωναν κάτω από αυτά τα περήφανα ανταριασμένα βουνά οι ηρωίδες ευρυτάνισσες μανάδες και δουλεύοντας τη γη μεγάλωναν και παιδιά με μια μπουκιά μπομπότα!

Να είσαι καλά Ευρυτάνα Ιχνηλάτη, για όλα αυτά τα πολύτιμα που ανασύρεις από το παρελθόν και με τόσο ωραίο τρόπο μας δωρίζεις!

BloG-_o_-SatIRuS είπε...

Βουνά αγέρωχα, σαν την δύναμη της (ταυτόχρονα στοργικής)μάνας. Κι ο στίχος πάντα εκεί γύρω καρτεράει, να "ταιριαχτεί" απ` τον κατάλληλο.
Να σαι καλά Ιχνηλάτη.
Καλησπέρα

Effie's Sweet Home Designs είπε...

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ...ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΙΑΒΑΖΑΜΕ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΓΑΜΕ ΣΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΜΑΣ....ΤΙ ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΟΡΦΗ.....ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΘΥΜΙΣΕΣ.....
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Eμβόλιμα:
Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου είχε γεννηθεί στη Γρανίτσα Ευρυτανίας τη... "χώρα των Απεραντίων"!

Τακης είπε...

Ας ξαναδιαβάσουμε τα "Ψηλά βουνά", του Ζαχαρία Παπαντωνίου,το αναγνωστικό της Γ΄Δημοτικού των σχολικών μας χρόνων και ας ξαναταξιδέψουμε νοερά στην αμόλυντη παραδοσιακή ευρυτανική γη. Αξίζει τον κόπο!
Το βιβλίο επανακυκλοφόρησε στην αυθεντική του μορφή και υπάρχει στα περισσότερα βιβλιθοπωλεία.
Οι γονείς αξίζει να το προσφέρουν στα παιδιά τους. Θα είναι το καλύτερο δώρο!

χαιρετίσματα!

sofia είπε...

" Βαριά φουρτουνιασμένο" Άραγε πόσα βάσανα κουβαλούσε;

Την καλημέρα μου

κ.κ. είπε...

Εκεί κατοικοεδρεύεις λοιπόν!

Σαν τα ψηλά βουνά! Μεγαλείο!

Φυσιολάτρης! είπε...

Εκτός από την φυσική μητέρα και η Μάνα Ευρυτανία όσο και αν την τυλίγει η βαριά συγνεφιά.....είναι πάντα διακριτή από τα παιδιά της.....όσο μακριά και αν βρίσκονται!!!!

Eva Neocleous είπε...

Υπέροχο το ποίημα του Παπαντωνίου!
Η εικόνα ποίηση από μόνη της!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Αγαπητοί φίλοι,

να σας ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ότι από σήμερα στο blog μας υπάρχει μία νέα στήλη όπου θα αναδημοσιεύονται διάφορα κείμενα-άρθρα από άλλους ιστότοπους, τα οποία κρίνονται ενδιαφέροντα (ανεξαρτήτως της δικής μας συμφωνίας ή μη με αυτά).

Τη στήλη αυτή υπό τον τίτλο "ΕΜΦΑΣΗ!" θα τη βλέπετε στην πλαϊνή κάθετη μπάρα του blog μας -πριν τα βιντεάκια- με σήμα το χαρακτηριστικό σκίτσο!
Πατώντας επάνω στο σκιτσάκι θα οδηγείστε απευθείας στο ανάλογο άρθρο που έχουμε επιλέξει.

Θα προσπαθούμε να την ενημερώνουμε όσο πιο τακτικά μπορούμε.

ΥΓ. Γίτσα, ευχαριστούμε!!!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Παιδιά σας ευχαριστούμε όλους για τα σχόλιά σας που πάντα αποτελούν την πιο όμορφη και χρήσιμη νότα στις αναρτήσεις μας.

Scorpion49 είπε...

Πάντα μας ταξιδεύεις, όπως ταξιδεύουν τα σύννεφα πάνω από τις Ευρυτανικές βουνοκορφές. Kι’ ο ποιητής δε θέλει και πολύ για να εμπνευστεί από τη μαγεία του τοπίου και να συνθέσει!!