Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

Ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για την τραγωδία της Νιάλας!


Ο τόπος της θυσίας - Νιάλα Αγράφων (φωτο: "Ευρυτάνας ιχνηλάτης")

Ένας νέος σκηνοθέτης ο Στάθης Γαλαζούλας πραγματοποίησε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για την άγνωστη τραγωδία της Νιάλας, αυτό το μοναδικό συγκλονιστικό ιστορικό γεγονός για το οποίο το blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης" είχε κάνει παλαιότερα αναλυτικά αφιερώματα μνήμης [δείτε: α) εδώ και β) εδώ].

Η ταινία φέρει τίτλο: "ΝΙΑΛΑ, ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ"Πρόκειται για μια σπουδαία κινηματογραφική δουλειά που συγκινεί βαθιά, ενώ παράλληλα εκπέμπει σημαντικά διαχρονικά μηνύματα! Το εν λόγω ντοκιμαντέρ γυρίστηκε στη Νιάλα των Αγράφων με πρωταγωνιστή τον επιζώντα αντάρτη του ΔΣΕ Βασίλη Φυτσιλή!

Όπως αναγράφεται και στους τίτλους: «το σπικάζ της ταινίας στηρίχτηκε κυρίως στο κείμενο “ψυχή βαθιά στη Νιάλα” του blogspot Ευρυτάνας ιχνηλάτης». 

Απ' ότι γνωρίζουμε η ταινία θα προβληθεί σύντομα και σε κάποια φεστιβάλ, για τα οποία θα σας ενημερώσουμε και από την πλευρά μας.

Με τη σύμφωνη γνώμη του σκηνοθέτη προβάλλουμε στο blog μας το ντοκιμαντέρ...

(Κάντε "κλικ" στον παρακάτω σύνδεσμο)

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Qhaye5rsjMQ#t=15









17 σχόλια:

Aris είπε...

Καταπληκτικο ντοκιμανταιρ!!!
Αξιεπαινος ο σκηνοθετης, του αξιζουν συγχαρητηρια, οπως και σε εσενα φιλε Ευρυτανα ιχνηλατη, που με το εκπληκτικο αφιερωμα που ειχες κανει εβγαλες απο την αφανεια αυτη την αγνωστη σελιδα απο τους αξεχαστους ηρωικους αγωνες του λαου μας.

sofia είπε...

Πολύ καλό!
Μπράβο σου που το ανέβασες.

Καλημέρα

Κεράσια και Κρίνοι είπε...

Μπράβο Ευρυτάνα! Έπαθα πλάκα! Θα το αναδημοσιεύσω αργότερα σήμερα.

Χρόνης Κοϊμτσίδης είπε...

Το πιο θλιβερό που συνέβη πάνω στην Νιάλα, είναι η κατάληξη της Βάγιας με τα δύο παιδιά της. Δεν ξέρω τι απέγινε ο θλιβερός πατέρας στο τέλος του εμφυλίου.

« … Η Βαγγελίτσα Κουσιάντζα, δασκάλα από τον Παλαμά Καρδίτσας, αν και μόλις κατόρθωνε να προχωρεί, έδινε κουράγιο στους συντρόφους της. Πιο πολύ όμως νοιαζόταν για τη συντοπίτισσά της, Βάγια Μπαρμπαράγια, που κρατούσε σφικτά στην αγκαλιά το τρίχρονο αγγελούδι της, τον μικρότερο δόκιμο παρτιζάνο.
Ο άνδρας της Βάγιας, κυνηγημένος από τις παρακρατικές συμμορίες, πήρε το όπλο και βγήκε στο βουνό. Τότε, η οργή και το εγκληματικό μένος ξέσπασε στη φαμελιά του. Η Βάγια, για ν' αποφύγει τον δικό της εξευτελισμό και της δεκαοχτάχρονης κόρης της, ακολούθησε τα χνάρια του αγαπημένου της με την ελπίδα ότι θα τον συναντήσει. Έτσι βρέθηκε στα λημέρια του Χάρου. Χαμένη και παραδομένη στην οργή της θύελλας, προσπαθούσε να ζεστάνει με το χνώτο της το αγοράκι που σπαρταρούσε σαν ψάρι στη στεριά. Πού όμως να βρεθεί ζεστό χνώτο σ' αυτή τη δολοφόνο παγωνιά;
Ξαφνικά, το άμοιρο αγοράκι, τινάχτηκε απότομα, τέντωσε τα ποδαράκια του και με ορθάνοιχτα μάτια κοίταξε ολόγυρα, σαν να προσπαθούσε κάπου να ακουμπήσει με σιγουριά, αφού τα χέρια της μάνας του ξύλιασαν. Αδύναμο καθώς ήταν να κλάψει, ρωτούσε, με την ψυχούλα του, σε τι έφταιξε, ποιους έβλαψε και οδηγήθηκε στις μαύρες πόρτες του Άδη, που αμαντάλωτες το τραβούσαν στα φοβερά σκοτάδια τους. Σήκωσε ανάλαφρα το χεράκι του, σαν να χαιρετούσε τον άδικο τούτο κόσμο, κι ο Χάρος, που το γυρόφερνε από ώρα φτερουγίζοντας κοντά του, έκλεισε για πάντα τα γλυκά κι αθώα ματάκια του. Μέσα στη μαύρη σκοτεινιά, ακούστηκαν οι σπαραξικάρδιες κραυγές, οι πένθιμοι λυγμοί και το δυνατό κλάμα της πονεμένης μάνας. Πληγωμένη καθώς ήταν η ίδια, ούτε που κατάλαβε τη θανατερή ανεμοζάλη που σαν φθινοπωρινό κιτρινισμένο πλατανόφυλλο άρπαξε το ακριβό της αγγελούδι από την αγκαλιά της. Με καταστροφική μανία, ο φοβερός ανεμοστρόβιλος το σήκωσε ψηλά και το χτύπησε άπονα, μια-δυο φορές στην κακοτράχαλη πλαγιά, κι ύστερα το αγγελούδι χάθηκε στις βαθιές αγραφιώτικες νεροσυρμές.
Όσο το αντάρτικο καραβάνι πλησίαζε στον αυχένα τόσο η άγρια φουρτούνα ορμούσε ξέφρενα κατεπάνω του. Ο κύκλος της μέρας δεν είχε κλείσει, όμως τα βαριά αδιαπέραστα σκοτεινά σύννεφα σκέπαζαν τις ανθρωποφάγες πλαγιές της Νιάλας. Όσοι αντέχουν, γλιτώνουν απ' την οργισμένη επέλαση του Χάρου, προχωρούν και δίνουν κουράγιο στους ετοιμοθάνατους …
Οι βαθμοφόροι του αντάρτικου τμήματος διέτρεχαν τη φάλαγγα και προσπαθούσαν να τη συγκρατήσουν, χωρίς να είναι βέβαιοι ότι η κατεύθυνση που ακολουθούσαν είναι η σωστή. Τα πράγματα χειροτέρεψαν κι όποιος παραπατούσε δεν είχε γλιτωμό, αφού τον ρουφούσαν τα απύθμενα θεοσκότεινα φαράγγια. Κάπως έτσι χάθηκε κι ο πολίτης σύνδεσμος από τα Βραγγιανά. Χωρίς να το καταλάβουν είχαν πατήσει τον αυχένα και πελαγόδερναν, σκοντάφτοντας πάνω στα κουφάρια συντρόφων τους. Πενήντα και πλέον οι πεθαμένοι, κι ανάμεσα τους η Βάγια Μπαρμπαράγια με τη δεκαοχτάχρονη κόρη της. Μάνα και κόρη έμειναν εκεί άταφες, σφιχταγκαλιασμένες, να συντροφεύουν αιώνια το γλυκό τους αγοράκι. Ίσως γιατί η ψυχούλα του τις είχε ανάγκη στ' άγρια σκοτεινά κι αφιλόξενα εκείνα μέρη.»

Για την αντιγραφή
Χρόνης Κοϊμτσίδης

doctor είπε...

ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΣΤΑΘΗΣ ΓΑΛΑΖΟΥΛΑΣ ΕΜΦΟΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΕΥΡΥΤΑΝΑ ΙΧΝΗΛΑΤΗ ΗΜΟΥΝ ΒΕΒΑΙΟΣ ΟΤΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙΣ ΜΕΣΩ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΙΣΤΟΤΟΠΟΥ ΘΑ ΕΒΡΙΣΚΕ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΟΠΩΣ ΣΥΝΕΒΗ ΜΕ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΑΛΑ.

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ.

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Μπράβο!!!
Tιμή και δόξα στους νεκρούς της Νιάλας. Στα παλικάρια που θυσίασαν τα νιάτα τους στον αγώνα για τη λευτεριά και τη λαϊκή δημοκρατία...
Μπράβο!!!

λεύτερος είπε...

Παρακολουθήσαμε το ντοκιμαντερ μαζι με τον παππού μου που τοτε ητανε νεαρό ανταρτοπουλο στο δημοκρατικό στρατο ελλαδος. Δεν μπορω να σου περιγράψω τα συναισθηματα.
Ατελειωτη συγκινηση, δέος, υπερηφάνεια!
Ευχαριστούμε απο τα βάθη της καρδιας μας το blog σου και το δημιουργό του ντοκιμαντερ.!!

projectgreece είπε...

Μια ακομα ψηφιδα στο παζλ της προσφατης ιστοριας μας και που δυστυχως η νεα γενια δεν γνωριζει τετοια περιστατικα ουτε σαν τιτλο.

ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ drashstowraiokastro.blogspot είπε...

Καταπληκτική δουλειά μπράβο!!!

Eva Neocleous είπε...

Εξαιρετικό το ντοκιμαντέρ,αξίζουν συγχαρητήρια στους δημιουργούς του.
Συγχαρητήρια και σε σένα,Ευρυτάνα,που καταθέτεις το τόσο πολύτιμο υλικό για την ανάδειξη της ιστορίας του τόπου σου!Σ΄ευχαριστούμε!

kapetandiamantis είπε...

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΗ ΤΟΥ Δ.Σ.Ε. ΒΑΣΙΛΗ ΦΥΤΣΙΛΗ. ΚΟΒΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ! ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΟΒΕΡΗ ΝΙΑΛΑ ΑΓΡΑΦΩΝ! ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ.

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Ο ύμνος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας



Βροντάει ο Όλυμπος και πάλι
στη Γκιώνα πέφτουν κεραυνοί,
σειώνται στεριές και τα πελάγη
όπλων ακούγεται κλαγγή.

Νέο αντάρτικο γεννιέται
ν’ αγωνιστεί για λευτεριά
και τους φασίστες εκδικιέται
όπου τους βρει με αντρειά.

Γεια σας αντάρτες λεοντάρια
σας τρέμει τώρα ο φασισμός,
βαδίστε στου ΕΛΑΣ τα χνάρια
μαζί σας είναι κι ο λαός.

Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα
εμπρός ακόμα μια φορά,
κράτα της λευτεριάς τη δάδα
στα δυο σου χέρια τα γερά.

Φυσιολάτρης! είπε...

Μπράβο στον σκηνοθέτη Στάθη Γαλάζουλα για την τόσο αξιόλογη ταινία του.....μπράβο και σε εσένα φίλε Ευρυτάνα για την πολύτιμη ιστορική σου έρευνα!!!!!!!
Με θυσίες και αίμα ποτίζονται οι αγώνες των λαών!!!!!!!Αιώνιος φόρος τιμής στους αγωνιστές που κοιμούνται παντοτινά στις άγριες κορφές της Νιάλας. Ο αγωνας τους για ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα συνεχίζεται......

Αγρίνιο.. .Γλυκές Μνήμες είπε...

Μπράβο στον συντοπίτη μου Στάθη Γαλαζούλα. Μπράβο του που ασχολείται με κομμάτια και γεγονότα της ιστορίας σχεδόν ξεχασμένα. Γεγονότα που ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν γνωστά σε όσο το δυνατό περισσότερους.
Μπράβο και σε σένα φίλε μου Ευρυτάνα.
Πάντα θα υποκλίνομαι μπροστά στο ανεκτίμητο έργο που κάνεις. Και ξέρω, πίστεψέ με, πόσο δύσκολο είναι αυτό που κάνεις και πόσο ψάξιμο, πόσο χρόνο και δουλειά χρειάζεται για να το απολαύσουμε εμείς μέσα σε 5-10 λεπτά.
Την εκτίμησή μου.

άγριο κυκλάμινο είπε...

Θερμά συγχαρητήρια για το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Στάθη Γαλαζούλα.
Του εύχομαι να συνεχίσει έτσι με αυτή την ποιότητα και να μας χαρίσει και άλλες αξιόλογες δουλειές.
Συγχαρητήρια και σε εσένα αγαπητέ μας Ευρυτάνα ιχνηλάτη που με το άρθρο –αφιέρωμα σου έκανες γνωστή την ξεχασμένη ιστορία της Νιάλας και έδωσες ένα σημαντικό έναυσμα.

Η συγκλονιστική μαρτυρία του παλιού αντάρτη Βασίλη Φιτσιλή μου προκάλεσε βαθιά συγκίνηση αλλά και περίσσια υπερηφάνεια για τα παιδιά του Δημοκρατικού Στρατού που εκείνα τα σκληρά χρόνια έκαναν την πιο ηρωική υπέρβαση αψηφώντας τους στρατοκράτες και τους αμερικανούς και πολεμώντας κάτω από αντίξοες συνθήκες για τα μεγάλα πανανθρώπινα ιδανικά. Η Νιάλα ήταν ένα ορόσημο από πολλές πλευρές. Η πορεία θανάτου τόσων αγωνιστών μέσα στη φονική χιονοθύελλα σηματοδοτούσε την απόλυτα συνειδητή απόφαση τους για μια συνέχεια με ψηλά το κεφάλι που θα έφερνε είτε το λυτρωμό είτε το θάνατο. Αντρες και γυναίκες, ήταν όλοι τους ήρωες και πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι.

Τελικά, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι μεγάλες ανατροπές έρχονται από ανθρώπους μαχητές και πραγματικά αποφασισμένους για την πραγμάτωση των οραμάτων τους και όσο και αν αρχικά φαίνονται σα μειοψηφία, τα ίδια τα ιδανικά για τα οποία αγωνίζονται με αυταπάρνηση τους γιγαντώνουν τόσο πολύ που στην πορεία μετατρέπονται σε πλειοψηφία. Αήθεια, χύθηκε τόσο αίμα αγωνιστών για να μπορέσουν να ζήσουν καλύτερα οι νεότερες γενιές που και εμείς θα πρέπει να αγωνιστούμε με ανάλογη αποφασιστικότητα για να μην καταντήσουμε οι ίδιοι και τα παιδιά μας κυριολεκτικά σκλάβοι.

Θαυμαστή φυσιογνωμία ο λεβέντης αγωνιστής του ΔΣΕ Βασίλης Φιτσιλής! Οσο υπάρχουν άνθρωποι σαν αυτόν θα αισθανόμαστε υπερήφανοι σε αυτό τον τόπο…..

blackbedlam είπε...

Και τι λόγια να βρει κανείς να πει όταν το δέος και ο θυμός δίνουν την μάχη για το ποιο θα επικρατήσει.

Δέος μπρος στην εποποιία του λαού μας,των αγωνιστών για την λευτεριά, την δικαιοσύνη,την ισότητα, την αξιοπρέπεια,τη ζωή την ίδια.

Δέος για το μεγαλείο της ψυχής, το μεγαλείο της ανθρώπινης υπόστασης όταν εμφορείται από τα υψηλά πανανθρώπινα ιδανικά.

Θυμός για τον αδίστακτο ταξικό εχθρό, θυμός για το απάνθρωπο πρόσωπό του, θυμός για τον φασισμό,
θυμός και μίσος άσβεστο.

Άμποτε συντρόφια να βρούμε το κουράγιο, να βρούμε την απόφαση,την δύναμη, να φανούμε αντάξιοι της ηρωικής παρακαταθήκης, της μεγάλης θυσίας των παππουλήδων μας.

Να υψώσουμε ανάστημα ενάντια στην εξόντωση που και σήμερα ο ταξικός εχθρός μας επιβάλλει με περίσσια απανθρωπιά.

Τα συχαρίκια αυτονόητα.

Καλή δύναμη στο μεγάλο ταξίδι της απόφασης.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Αθάνατοι...
Ψυχή βαθιά!