Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

ΉΘΕΛΑ...

Η ιστορική φωτογραφία είναι του αξέχαστου Σπ. Μελετζή. Απεικονίζει το Βελούχι , τον αυτοκράτορα των Ευρυτανικών ορέων!

Αρκετές φορές έχουμε δημοσιεύσει στον «Ευρυτάνα ιχνηλάτη» ποιήματα του πρόωρα αδικοχαμένου ΕΛΑΣίτη καπετάνιου Δώρη Άνθη (Νίκος Ζωγραφόπουλος). Ο νεαρός Ευρυτάνας ποιητής και πρωταντάρτης του Άρη ( βλ. εδώ!) εθελοθυσιάστηκε στα 24 του χρόνια στις μάχες των «Δεκεμβριανών της Αθήνας» όταν στις 3-1-1945 στάθηκε μπροστά στις ερπύστριες ενός αγγλικού τανκ προκειμένου να προασπίσει τους συντρόφους του (βλ. εδώ!). Ο ηρωικός συμπατριώτης μας αν και «έφυγε νωρίς» μάς άφησε ως πνευματική κληρονομιά ένα σπουδαίο ποιητικό θησαυρό με μεγάλη διαχρονική αξία.

Εφέτος στην 71η επέτειο από το θάνατο του «αιώνιου Ευρυτάνα» Δώρη Άνθη -και ως πρώτη ανάρτηση της νέας χρονιάς- επιλέξαμε να παρουσιάσουμε ένα σπάνιο όσο και πανέμορφο ποίημά του, υπό τον τίτλο «ΉΘΕΛΑ…», που αποτελεί έναν καταπληκτικό ύμνο προς τη Φύση, τη Ζωή και τον Έρωτα!  

Ένας σημαντικός λόγος που αναρτήσαμε ειδικά το συγκεκριμένο ποίημα είναι ότι διαβάζοντάς το καταλαβαίνουμε πόσο βαθιά μέσα του αυτός ο αλησμόνητος αγωνιστής αγαπούσε τη Ζωή και «μεθούσε» από τις Χαρές της! Χαρές που δεν δίστασε να απαρνηθεί σε προσωπικό επίπεδo  «φτάνει η ρήγισσα η λευτεριά να λούζεται με τ’ άστρα»! Ο Δώρης Άνθης ακολούθησε συνειδητά το δρόμο «τ’ αντάρτη της τιμής» μιάς κι όπως ο ίδιος προφητικά είχε γράψει : «τα νειάτα μου τα χάρισα στολίσματα του Λαϊκού Στρατού» (βλ. εδώ!)

Εντέλει, στο πλήρωμα του χρόνου ο Δώρης… τα κατάφερε όπως «ήθελε»! Με το προσωπικό του παράδειγμα μεταβλήθηκε σε «περήφανο αετό σαν αγναντεύει τα βουνά ψηλά απ' τα ουράνια», «που δε φοβάται χάροντα», μα και σε «γλυκόλαλο αηδόνι» με τους τόσο εμπνευσμένους στίχους του! Κι έτσι κατόρθωσε… «στους αμύθητους καιρούς να ζει ζωή αιώνια»!


ΉΘΕΛΑ…

Ήθελα νάχ’ αητού φτερά να νοιώθω περηφάνεια
σαν αγναντεύω τα βουνά ψηλά απ’ τα ουράνια.
Να βλέπω κάμπους και βουνά, λαγκάδια και ραχούλες,
να βλέπω στάνες βλάχικες κι όμορφες βλαχοπούλες,
να γνέθουνε τη ρόκα τους, στον αργαλειό να υφαίνουν,
ν’ ακώ και τα τραγούδια τους στη βρύση σα λευκαίνουν.
Ν’ ακώ τα κουδουνίσματα να σμίγουν στον αέρα
με παραπονεμέν’ αχό π’ αφήνει η φλογέρα.
Και να θωρώ από ψηλά, να βλέπω τα κοπάδια
να κατακλύζουν τις πλαγιές, να βόσκουν στα λειβάδια.
Να βλέπω και την άνοιξη με γέλια και τραγούδια
νά ‘ρχεται να σκορπά παντού ευωδιαστά λουλούδια.
Ολανθισμένα  να κυττώ τα δάση, τα ρουμάνια.
Ήθελα νάχ’ αητού φτερά να σβύνω στα ουράνια.

Ήθελα νάμουνα βουνό, αγέραστο στα χρόνια,
να μη φοβάμαι τις βροχές, τις αστραπές, τα χιόνια.
Να μη φοβάμαι χάροντα και νάμαι πάντα νέο,
πάντα βουνό περήφανο, ψηλό βουνό κι ωραίο.
Νάχω τα πλάγιά μου σκιερά και πυκνοδασωμένα,
και στολισμένα μ’ όμορφα λουλούδια μυρωμένα.
Νάχω κατάκρυες, δροσερές, αθάνατες βρυσούλες
και ροδομάγουλες, γλυκειές πανέμορφες βλαχούλες.
Νάχω στεφάνια και γκρεμούς ραϊδιά και καταράχτες,
που να φωλιάζουν σταυραητοί και μαύροι νυχτοκράχτες.
Νάχω τρεχούμενα νερά κι από το βουητό τους
μες στις κλεισούρες να περνά άγριος αντίλαλός τους.
Νάχω λημέρια κλέφτικα παληά χορταριασμένα,
ν’ αναστενάζω θλιβερά για χρόνια περασμένα.
Στο νου μου πάλι νάρχονται θύμησες απ’ τα σκότη
στ’ αφτιά μου να βουίζουνε από ντουφέκια κρότοι.
Ήθελα νάμουνα βουνό αγέραστο στα χρόνια,
από αμύθητους καιρούς να ζω ζωή αιώνια.

Ήθελα νάμουνα πουλί, γλυκόλαλο αηδόνι
ν’ αλάφρωνα τον πόνο μου οπού με βαλαντώνει
όταν στο παραθύρι της τη βλέπω και πονάω,
αηδόν’ ήθελα νάμουνα να γλυκοκελαηδάω.
Στο περιβόλι το πυκνό σ’ ενός κλωνιού την άκρη
θα γύριζα γλυκό σκοπό, ωσότου ένα δάκρυ
απ’ τα γλυκά τα μάτια της νάβλεπα να κυλούσε
μες στην καρδιά της νάνοιωθα ότι με συμπαθούσε.

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

18 σχόλια:

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Ένα σημαντικό τμήμα του ποιητικού έργου του Δώρη Άνθη διασώθηκε από τον Ευρυτάνα διανοητή Μιχάλη Σταφυλά στον οποίο οφείλουμε πολλά!

doctor είπε...

ΦΙΛΤΑΤΕ ΕΥΡΥΤΑΝΑ ΙΧΝΗΛΑΤΗ,
Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΑΝΑΒΛΥΖΕΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΒΑΘΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

Νάχω λημέρια κλέφτικα παληά χορταριασμένα,
ν’ αναστενάζω θλιβερά για χρόνια περασμένα.
Στο νου μου πάλι νάρχονται θύμησες απ’ τα σκότη
στ’ αφτιά μου να βουίζουνε από ντουφέκια κρότοι.
Ήθελα νάμουνα βουνό αγέραστο στα χρόνια,
από αμύθητους καιρούς να ζω ζωή αιώνια.

Aris είπε...

Αυτα τα ευρυτανικα βουνα που αγαπησε και υμνησε ο Δωρης Ανθης
θα κρατουν για παντα στις κορυφες τους ιερη τη μνημη του!!

Άρης Άλμπης είπε...

Ένα λυρικό δημοτικό τραγούδι, από έναν νεαρό φλογερό πατριώτη. Καθαρότητα, αγνότητα, ενθουσιασμός για τη ζωή.
Δεν ξέρω αν ο Δώρης Άνθης περιλαμβάνεται σε κάποια ποιητική ανθολογία.

kapetandiamantis είπε...

ΜΠΡΑΒΟ ΕΥΡΥΤΑΝΑ!

me (maria) είπε...

Πραγματικά ένας εξαιρετικός ύμνος για τη φύση, τη ζωή και τον έρωτα!

Crousma είπε...

...Ήθελα νάμουνα βουνό, αγέραστο στα χρόνια,
να μη φοβάμαι τις βροχές, τις αστραπές, τα χιόνια.
Να μη φοβάμαι χάροντα και νάμαι πάντα νέο,
πάντα βουνό περήφανο, ψηλό βουνό κι ωραίο...

Εδώ σωπαίνουν οι άνθρωποι..Τι να πεις

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ φίλε μου.

dimosf είπε...

Υπέροχο!
Όμορφα που ξεκινά το 2016!
Εύχομαι σε όλους τα καλύτερα για τη νέα χρονιά

ποιώ - ελένη είπε...

Πένες εξαίρετες με λαϊκή σοφία!!
Καλή κι εμπνευσμένη χρονιά!!

Κώστας Πινέλης είπε...

Ο "Καλή Επανάσταση"
Αγαπητέ μου Ευρυτάνα Ιχνηλάτη θαυμάσια ανάρτηση!
Εύχομαι καλόα και αγωνιστικό το 2016
με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

KOYKLITIS είπε...

Αν μέχρι τα 24 του έγραφε έτσι εύκολα μπορείς να φανταστείς τι θα μπορούσε να γράψει τα επόμενα χρόνια της ζωής του.
Έξοχος!

ΑΝΕΡΓΟΙ και ΑΦΡΑΓΚΟΙ είπε...

...στ’ αφτιά μου να βουίζουνε από ντουφέκια κρότοι!

Φυσιολάτρης! είπε...

Δώρης Ανθης.... πόσοι γνωρίζουν την ιστορία και το έργο του ....ελάχιστοι....και αν δεν υπήρχαν κάποια ιστολόγια να ιχνηλατούν....θα ήξεραν ακόμη λιγότεροι για τον ΑΓΩΝΙΣΤΗ και ΑΝΘΡΩΠΟ Δώρη Ανθη!!!!!Αλλά δυστυχώς.... μας έμαθαν να εισπράττουμε την πληροφόρηση που αυτοί θέλουν!!!!!!! Να είσαι καλά Ευρυτάνα για την προσπάθεια....και τις εξαιρετικές σου αναρτήσεις!!!!!!

Mia Petra είπε...

Τότε που υπήρχαν Αγωνιστές... Καλή χρονιά φίλε μου και καλή δύναμη :)

άγριο κυκλάμινο είπε...

Καλησπέρα και καλή χρονιά!
Ο Ευρυτάνας Δώρης Ανθης ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα της εποχής του και διέπρεψε στα γράμματα και στους αγώνες.
Το προσωπικό του παράδειγμα με τη θυσία του στα δεκεμβριανά τον κατατάσσει στις πιο ηρωικές μορφές του λαού μας.
Μπορεί να έφυγε νωρίς όμως ζει ανάμεσα μας με το έργο του.
Υπέροχο το ποίημα που διάλεξες, πραγματικά εκφράζει υπερηφάνεια, ανυποταξία, φυσιολατρεία, λατρεία για τη γυναίκα, αγάπη για τη ζωή και τον όμορφο τόπο μας.
Ακριβώς επειδή διέθετε αυτές τις αρετές ο Ανθης αγωνίστηκε για τα υψηλά ιδανικά.
Εύγε.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ

E.- είπε...

΄Ηθελα...

να σου ευχηθώ καλή χρονιά
κι εκεί στο τέλος της
να μου πεις ότι ήταν η καλύτερη χρονιά που μπορούσες να ΄χεις...

Ε.-

΄Ομορφο ποίημα γεμάτο ζωγραφιές...
Είθε να ζει πάντα -μέσα απ΄το μπλογκ σου και όχι μόνο- ο Δώρης ΄Ανθης...