Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΔΣΕ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ !

Στις επάλξεις του Πολυτεχνείου 



«Όταν οι μέρες θα γλεντάν κι οι νύχτες θα χορεύουν

και τη χαρά θα τη μετράν μ’ ολόγιομο φεγγάρι,

τότε να ζεις, αγάπη μου, θυμήσου με κι εμένα

θυμήσου αν ήμουν όμορφος, αν ήμουν παλλικάρι

τραγουδιστής και χορευτής και πρώτος στους αγώνες

θυμήσου με αν δεν έγραψα μ’ αίμα τ’ όνομά μου

σε βράχους, σε καστρόπορτες, σε δρόμους σε πλατείες

σε φαντασίες κοριτσιών, σε στόματα αντρειωμένων»

ΕΛΑΣίτες στις κορφές του Βελουχίου

Αντάρτες του ΔΣΕ προωθούνται προς το Καρπενήσι

Οι παραπάνω ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ ΣΤΙΧΟΙ ανήκουν στον αξέχαστο Βασίλη Ρώτα, αυτόν τον σπουδαίο πνευματικό άνθρωπο που συν τοις άλλοις υπήρξε και ένας από τους πρωτοπόρους οργανωτές του «Θεάτρου του Βουνού» κατά τη διάρκεια της ηρωϊκής Αντίστασης του Λαού μας για την οποία έχουμε την τιμή να υπερηφανευόμαστε, και εμείς ως Ευρυτάνες, αφού η λαϊκή επαναστατική δράση πρωτάνθισε και ανδρώθηκε στα αδούλωτα βουνά μας, πρώτα με τον Άρη και τον ΕΛΑΣ και κατόπιν με τον ΔΣΕ, ενάντια πάντα στους ξένους δυνάστες και τους ντόπιους υποτελείς τους. Ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου θυμόταν τον Β. Ρώτα όταν ανέβηκε στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας για να προσφέρει στον αγώνα : «… Στη Ρούμελη βρισκόταν από μερικούς μήνες ο ποιητής Βασίλης Ρώτας, ο αδάμαστος μπάρμπα Βασίλης. Ήρθε εδώ με την γκλίτσα, τις αρβύλες, το μπερεδάκι και τη λεβεντιά του για ν’ αγωνιστεί πιο ελεύθερα απ’ όσο αγωνιζόταν μυστικά, μα πάντα μπρος, στην κατεχόμενη Αθήνα. Τον θυμάμαι στητό, πάνω στ’ αγριοβούνια, καθώς έτσι δα είναι και σήμερα, με περηφάνια παλικαριού, πότε ν’ αστραποβολά χαρούμενος για τα θαύματα του μεγάλου αγώνα, πότε να στοχάζεται το τραγούδι της Ευρυτανίας χαϊδεύοντας απλά τα γκρίζα γένια του, αντάρτης του νου και της καρδιάς θρεμμένος κι από τους Κολοκοτρωναίους του Μοριά»!


Ο Αμερικανός στρατηγός Βαν Φλιτ στο Γράμμο ποζάρει μπροστά σε νεκρούς μαχητές του ΔΣΕ


Κάμποσα χρόνια μετά, το τανκ της Αμερικανοκίνητης χούντας εισβάλλει στο Πολυτεχνείο


ΥΓ: Το διαχρονικά αντιπροσωπευτικό ποίημα, αφιερώνεται στη μνήμη των νεκρών αγωνιστών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου -και όχι μόνο- αφού άλλωστε: «αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι πάντα είν’ ο ίδιος ο λαός!» 


blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

17 σχόλια:

Aris είπε...

Με σεβασμο
και την υποσχεση
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!!

ποιώ - ελένη είπε...

ΔΙΚΑΙΩΣΗ !!!!!

Φυσιολάτρης! είπε...

//θυμήσου με αν δεν έγραψα μ’ αίμα τ’ όνομά μου
σε βράχους, σε καστρόπορτες, σε δρόμους σε πλατείες
σε φαντασίες κοριτσιών, σε στόματα αντρειωμένων//



-Συγκλονιστικό το ποίημα....μνήμης και τιμής....σε δυο γενιές αγωνιστών!!!!!!!

Αστοριανή είπε...


... τότε να ζεις, αγάπη μου, θυμήσου με κι εμένα """"


Η πιο τρυφερή του σκέψη!!! στην Αγάπη!


Φιλί, Υιώτα

¨αστοριανή¨
ΝΥ

kapetandiamantis είπε...

ΥΠΗΡΞΑΝ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΥ Ο ΛΑΟΣ ΔΙΑΛΕΓΕ ΣΩΣΤΑ!!

Άρης Άλμπης είπε...

Αντίσταση! Ένα θηρίο.
Αποπνέουν αρρώστια οι εποχές που το θηρίο κοιμάται…

Maria Kanellaki είπε...

Δύο ένδοξες γενιές αγωνιστών και αφανών ηρώων.
Ποιος να το έλεγε πως τόσα χρόνια μετά, το σύνθημα για "Ψωμί-παιδεία-ελευθερία" θα ήταν επιτακτικό όσο ποτέ!
Συγχαρητήρια για το ευσύνοπτο αλλά πλήρες νοημάτων αφιέρωμά σου Ιχνηλάτη!

doctor είπε...

ΜΕ 5 ΜΟΝΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΛΙΓΟΥΣ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΡΩΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΝΑ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΙΚΑ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΜΕ ΚΟΙΝΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΟΙΝΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΡΑΜΑΤΑ. ΕΥΓΕ ΦΙΛΤΑΤΕ ΕΥΡΥΤΑΝΑ

PHOTO ΤΙΤΛΟΙ είπε...

AΘΑΝΑΤΟΙ όσοι έπεσαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία.

Εξω οι Αμερικάνοι!

Και όταν θα χορεύουν οι δικές μας νικηφόρες νύχτες των θριάμβων
και τη χαρά θα τη μετράν με ολόγιομο φεγγάρι,
τότε θα έχουμε νικήσει τις δικές τους μαύρες άραχνες και σκοτεινές νύχτες!

Alexandros A είπε...

Τιμώ και σέβομαι όλους τους αγωνιζόμενους που έφυγαν για την πολυπόθητη λευτεριά. Άριστο το Υ.Γ μόνο που οι αγωνιστές υπήρξαν και ήταν παλικάρια.
Όλοι οι νεότεροι είμαστε τεμπέληδες και δεν χαλάμε την ζαχαρένια μας για τίποτα.

kapetandiamantis είπε...

ΟΙ ΔΗΘΕΝ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ" ΠΟΥ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΦΤΥΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟ-ΙΣΤΟΡΙΑ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΑΝ ΝΕΟΙ "ΖΑΓΟΡΙΑΝΑΚΟΙ" ΤΙΣ ΑΝΤΙΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΙΞΑΝ ΧΗΜΙΚΑ ΣΕ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ. ΞΕΦΤΙΛΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΔΟΥΛΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Έτσι... τιμάει το Πολυτεχνείο και την αντιϊμπεριαλιστική πάλη των νεκρών αγωνιστών του '73 ο Σύριζα: Με απαγορεύσεις, ΜΑΤ και βαθιές υποκλίσεις στους φονιάδες των λαών. Καμία έκπληξη, βέβαια, για όσους είχαν ερμηνεύσει σωστά και πολύ νωρίτερα που το πάνε οι νεοδιαχειριστές του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και της αδικίας. Η καλύτερη απάντηση θα είναι να βουλιάξει η Αθήνα από τη μαζική συμμετοχή του κόσμου στην αυριανή πορεία της επετείου.

Aris είπε...

Το 1948 ο Παναγιωτης Κανελλοπουλος παρουσιαζοντας ενα αγημα του ελληνικου στρατου στον Αμερικανο στρατηγο Βαν Φλητ (αυτον που εικονιζεται στη φωτογραφια της αναρτησης να καμαρωνει διπλα απο τους νεκρους ανταρτες) ειχε πει.. "Στρατηγε μου ιδου ο στρατος σας". Εκεινη η δηλωση εμεινε μνημειο ξενοδουλειας και προκαλουσε παντα την αηδια καθε προοδευτικου ανθρωπου. Σημερα 68 χρονια μετα ο αριστερος (τρομαρα του) Τσιπρας παραμονες Πολυτεχνειου τρωγοπινε με τον μακελαρη την ιδια ωρα που η σιδηροφραχτη απο πρακτορες και αστυνομικους Αθηνα θυμιζε πολη στο γυψο και οι κλουβες εφραζαν το δρομο στην πορεια του κοσμου προς την πρεσβεια, και ολα για παρτη του μεγαλου αφεντικου. Δεν ξερουμε μονο αν ο σημερινος πρωθυπουργος ειπε στον Ομπαμα.. "Προεδρε μου ιδου η κυβερνηση σας.

μυστήριο κορίτσι είπε...

τιμή στους νεκρούς αγωνιστές του Πολυτεχνείου! να μην ξεχνάμε ποτέ! τα έχουμε κάπου ισοπεδώσει όλα τελευταία... σε ευχαριστώ πολύ και πάλι για την αναφορά στο μπλόγκ μου στη στήλη «ΕΜΦΑΣΗ».

Mia Petra είπε...

Ανατριχιαστικοί οι στίχοι τού Βασίλη Ρώτα...
Καλημέρα κι από εδώ φίλε Ευρυτάνα. Δεν ξεχνάμε!

άγριο κυκλάμινο είπε...

Eυρυτάνα ιχνηλάτη συγχαρητήρια για την ανάρτηση προς τιμήν της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και των παλαιοτέρων αγωνιστών της Αντίστασης. Είναι αλήθεια ότι η ιστορική συνέχεια, που εύστοχα αποτύπωσες από τις εικόνες με τους αντάρτες μέχρι την πύλη του Πολυτεχνείου, πρέπει να μας διδάσκει και να βγάζουμε χρήσιμα συμπεράσματα και για τη σημερινή εποχή γιατί δυστυχώς σήμερα είμαστε πολύ πίσω από αυτά που θα οφείλαμε να κάνουμε για να αντισταθούμε στη νέα κατοχή. Το ποίημα του Βασίλη Ρώτα είναι συγκλονιστικό και ταιριάζει απόλυτα.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Καλή δύναμη σε όλους μας, ψυχή βαθιά!